Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Χειροποίητες Λαμπάδες για το Xeblogarisma

Κατάφερα και φέτος να φτιάξω για το πασχαλινό παζάρι 
που διοργανώνει το Ξεblogarisma
10 λαμπάδες, μετρημένες 10! 
Κάτι είναι κι αυτό.. 
Για τις έγκλειστες μαμάδες που δεν έχουν αυτή την "πολυτέλεια"! 


Δυο διπλά κεράκια με χειροποίητα ασημένια σκουλαρίκια και μπαλίτσες φελτ

διπλά κεράκια με σκουλαρίκια φελτ
Δυο λαμπάδες με γυάλινο βαζάκι με φελλό, ώστε να γράψεις την ευχή ή το μήνυμά σου!
 λαμπάδες "γράψε το μήνυμά σου"
Δυο λαμπάδες με ρομαντικό ύφος και φυσικά υλικά
λαμπάδες "ρομαντικές"

Τρεις λαμπάδες με κρεμαστά στοιχεία: ασημένια σκουλαρίκια, βραχιολάκι και γούρι

λαμπάδες με κρεμαστά στοιχεία
Και μια που μυρίζει άνοιξη για πάντα και..Κύθηρα! Κρεμαστά γλαστράκια με σεμπρεβίβες..


λαμπάδα με γλαστράκια σεμπρεβίβας


Καλό Πάσχα σε όλους! Και του χρόνου καλύτερα..!


 Για την ιστορία...

Το 2007 μια χούφτα bloggers παίρνει την πρωτοβουλία να στηρίξει τα παιδιά που ζουν στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας και τις μητέρες τους.

Στην αρχή με τη συγκέντρωση ειδών καθημερινής φροντίδας, που έχουν ανάγκη τα παδιά και οι μητέρες, καθώς πολλές απ’ αυτές είναι άπορες -και την αποστολή τους στο κατάστημα κράτησης του Ελαιώνα (πρώην Κορυδαλλού). Σε χώρους όπως ο «Ορίζοντας» στην Κατεχάκη στήνεται ο πρώτος κουμπαράς κι ένα μικρό παζάρι με κόμικς, φωτογραφίες και αντικείμενα τέχνης. Ακολουθεί πάρτυ!

Μέσα σε διάστημα ενός έτους η ομάδα των bloggers οργανώνεται σε ειδικό blog που ονομάζεται «Xeblogarisma», συγκεντρώνει ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια -αλλά και πολλά βιβλία σε ειδική εκστρατεία. Η κρίση βαθαίνει και τον Δεκέμβριο του 2008 η Ομάδα συνειδητοποιεί ότι στηρίζοντας τη ζωή όσων «την πληρώνουν τελικά» -σε μια Ελλάδα που όσοι διαπράττουν εγκλήματα εναντίον μας καταφέρνουν να τη γλυτώνουν- συμμετέχει ενεργά σε ό,τι συμβαίνει κάνοντας μια πράξη συλλογική, δημοκρατική και πολιτική.

Το 2009, ‘10 και ‘11 το Xeblogarisma ανοίγεται σε χώρους όπως η Δημοτική Αγορά Κυψέλης και το «Cabaret Voltaire» στο Μεταξουργείο. Στο «Cabaret» φιλοξενούμαστε αφιλοκερδώς και μάς τιμά με τη συνεργασία του ο καλλιτέχνης του Θεάτρου Σκιών Ιάσονας Μελισσηνός!

Οι εκστρατείες συλλογής ειδών συνεχίζονται και φτάνουν τις εννέα μέσα στο 2009μόνο! Τα παζάρια συνεχίζονται επίσης, Χριστούγεννα και Πάσχα,  κι οι αποστολές στη φυλακή πολλαπλασιάζονται. Το ίδιο και οι ευχαριστήριες επιστολές της Κοινωνικής Υπηρεσίας των φυλακών με τις υπογραφές των Κυριών Ψαράκη και Μουσχή. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στη συγγραφέα Μάρω Βαμβουνάκη, που τον Ιανουάριο του 2009 στηρίζει αυθόρμητα, με μεγάλο αριθμό βιβλίων, την προσπάθεια της Ομάδας.

Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς οι κρατούμενες στις φυλακές Θήβας εξεγείρονται αντιδρώντας στη δολοφονία της Κατερίνας Γκουλιώνη, ενώ κρατούμενοι σε άλλες φυλακές κάνουν στάσεις διαμαρτυρίας και πολίτες συγκεντρώνονται έξω από τις φυλακές Ελαιώνα. Το Xeblogarisma καλεί σε συνάντηση για τη συγκέντρωση ειδών αλλά και τη συζήτηση τρόπων στήριξης των γυναικών. Η Ομάδα συνειδητοποιεί ότι τα παιδιά χρειάζονται πολύ μεγαλύτερη προστασία από είδη πρώτης ανάγκης... Το ίδιο και οι κρατούμενες.

Όσο πιο κοντά πλησιάζουμε, τόσο μεγαλώνει ο τρόμος από την έλλειψη αυτών που ονομάζουμε «στοιχειώδη» και θεωρούμε «αυτονόητα»: το μηχάνημα που είναι απαραίτητο για την κολπική εξέταση των τοξικοεξαρτημέων γυναικών που εισάγονται στη φυλακή ...εκκρεμεί. Ενώ με παρέμβαση του Συνήγορου του Πολίτη η κολπική έρευνα απαγορεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2009, μαρτυρίες αποκαλύπτουν ότι συνεχίζεται. Οι κρατούμενες υποβάλλονται σε έλεγχο κατά τρόπο πρωτογονο και προσβλητικό της αξιοπρέπειάς τους. Ελλείψει της απαραίτητης υποδομής για την επανένταξη των φυλακισμένων, φαινόμενα όπως η «ιδρυματοποιημένη» Χριστίνα Κυριμοπούλου, που έχει ζήσει όλη της τη ζωή πίσω από κάγκελα και αδυνατεί να επιβιώσει έξω απ’ αυτά, δεν αντιμετωπίζονται. Η μόνη λύση είναι η κατά περίπτωση φροντίδα των κρατουμένων. Η μόνη λύση είναι να συνδυαστεί ο σωφρονισμός με την εκπαίδευση, ψυχική υποστήριξη και μέριμνα επανένταξης των γυναικών. Χωρίς την υποστήριξη κρατικών φορέων δεν υπάρχει επιβίωση έξω από τα καταστήματα κράτησης. Οι φυλακές δεν είναι χώρος εγκλεισμού μόνο, η αποφυλάκιση δεν είναι πανάκεια. Έτσι, η δημιουργία του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας το 2008, με διευθυντή τον Κλήμη Πηρουνάκη, ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας ρίχνοντας μια γέφυρα προς τον έξω κόσμο. Ούτε μία απόφοιτη του Σχολείου δεν υποτροπίασε και δεν επέστρεψε στη φυλακή μέχρι τώρα –αυτό από μόνο του μάς λέει πολλά...

Η συνειδητοποίηση της ευρύτητας του θέματος οδηγεί το Xeblogarisma στη συμμετοχή στην Ημερίδα «Κοινωνία – Έγκλημα – Εθελοντισμός / Η συμβολή δικτύων εθελοντικής δράσης στην πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας», που οργανώνει το Εργαστήριο Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών της Νομικής Σχολής τον Ιούνιο του 2010.

Και όχι μόνο: Μέσα σε τρία περίπου χρόνια δράσης το Xeblogarisma έγινε, από μια παρέα 10 bloggers, Ομάδα 125 υποστηρικτών που αναζητά αποθηκευτικό χώρο για τον εξοπλισμό των παζαριών της. Προσφέρει χρηματικά ποσά σε αποφυλακίσεις και, σε συνεργασία με τις κοινωνικές λειτουργούς των φυλακών, παρέχει ηθική και υλική συμπαράσταση σε οικογένειες κρατούμενων γυναικών. Όλ’ αυτά σε πείσμα της κρίσης, που έριξε κατακόρυφα την προσφορά των ιδιωτών, αλλά και την κρατική χρηματοδότηση των φυλακών.

Το 2011 συνεχίζουμε με αποστολές που πλαισιώνουν τα παζάρια μας. Στη φυλακή υπάρχουν πια εργαστήρια σε μόνιμη βάση, όπως το Μουσικό Τμήμα και το Καλλιτεχνικό Εργαστήρι. Υπάρχει επίσης κάτι που έλειπε από καιρό: τηλεψυχιατρική σε συνεργασία με την Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Κλίμακα». Υπάρχουν βιβλιοθήκες και ιατρείο.

Το Xeblogarisma καταφέρνει, χάρις στην οικονομική συμβολή του κόσμου, να αγοράσει και να εγκαταστήσει αξιόλογη ηχητική εγκατάσταση και κονσόλα φωτισμού στην αίθουσα ψυχαγωγίας της φυλακής. Με προσφορές καλλιτεχνών από διάφορους χώρους υπάρχει πλέον η δυνατότητα για ομάδες μουσικής, κινηματογραφικών προβολών, χορού, θεατρικής έκφρασης, κλπ.

Στις αρχές Ιουνίου του 2012 το Xeblogarisma αγοράζει και οργανώνει την κατεπείγουσα αποστολή βασικών ειδών διατροφής στις φυλακές Κορίνθου. Συνολικά 223 κιλά από όσπρια, ρύζι, αλεύρι, λάδι, κ.α. αγοράζονται από τη Βαρβάκειο Αγορά και μεταφέρονται στην Κόρινθο με τη βοήθεια της Ομάδας Συμπαράστασης Κρατουμένων εκεί. Στο τέλος του ίδιου μήνα (21/6/2012) το Xeblogarisma παραδίδει στην «Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών» είδη πρώτης ανάγκης -όπως τηλεκάρτες, καφέ και τσιγάρα- για τις 24 οροθετικές κοπέλλες που βρίσκονται προφυλακισμένες στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο στιγματισμός και η διαπόμπευσή τους μάς σοκάρει. Αντιδρούμε με τον τρόπο που ξέρουμε: την αλληλεγγύη. Τον Οκτώβριο του 2013 εξασφαλίζουμε την πλήρη ιατροφαρμακευτική τους κάλυψη και φροντίζουμε το πρόβλημα της έλλειψης ζεστού νερού κατά την κράτησή τους.

Το 2012 και ’13 τα παζάρια της Ομάδας φιλοξενούνται στο Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά στην Πλάκα και στον Πολυχώρο «Άρδην» στο Σύνταγμα. Με έργα κρατουμένων από το σπουδαίο Εργαστήρι Ζωγραφικής και χειροτεχνίες αποφυλακισμένων που έχουν ενταχθεί σε εκπαιδευτικά προγράμματα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Επάνοδος» να στολίζουν, κυριολεκτικά, τα χειροποίητα τρόφιμα και ποτά μας, τα ρούχα και τα είδη διακόσμησης. Έτσι, τον Μάρτιο του 2013η Ομάδα  πραγματοποιεί το δεύτερο σημαντικό έργο της στη φυλακή: εμπλουτίζει την παιδική χαρά με καινούργια παιχνίδια. Οι κούνιες, η τραμπάλα, ο μύλος και τα κουνιστά ζωάκια συμπληρώνονται τον Οκτώβριο του 2014 με την κάλυψη του χώρου από πλάκες καουτσούκ, για την ασφάλεια των παιδιών την ώρα του παιχνιδιού.

Καθώς η κρίση βαθαίνει, ο αντίκτυπός της φτάνει όλο και πιο έντονα στη φυλακή: το 2013, για πρώτη φορά, δεν λειτουργούν καλλιτεχνικά εργαστήρια. Το κόστος μετακίνησης είναι αποτρεπτικό για τους περισσότερους εθελοντές... Η δημιουργική διέξοδος των έγκλειστων γυναικών περιορίζεται σημαντικά και με την υπολειτουργία, για εσωτερικούς λόγους, του εργαστηρίου ζωγραφικής. Το Xeblogarisma καλεί εθελοντές σε δράσεις επιμόρφωσης μέσα στις φυλακές, ενώ αναλαμβάνει τη στήριξη της Ομάδας Θεατρικής Δημιουργίας και Ανάπτυξης της Συναισθηματικής Νοημοσύνης.

Το Φεβρουάριο του 2014 προτείνουμε στη διοίκηση των φυλακών 5 δράσεις για τη διευκόλυνση της ζωής των κρατουμένων: την ψυχολογική υποστήριξη των μητέρων, την δημιουργική απασχόληση των παιδιών 2-4 ετών, το θεατρικό παιχνίδι, την εκμάθηση παρασκευής σαπουνιών και μια παράσταση- συναυλία. Λειτουργεί θεατρικό εργαστήρι, ενώ εγκρίνεται και πρόγραμμα κατασκευής κοσμημάτων με την υποστήριξη μας.

Το Μάρτιο του 2014 εφοδιάζουμε την πτέρυγα των μωρομάνων με 10 καλοριφέρ λαδιού, για την κάλυψη θέρμανσης των γυναικών και των φιλοξενούμενων παιδιών, ενώ το Μάϊο οι θεατρικές ομάδες Minus(two) και PocketFlat παρουσιάζουν το έργο«Post Hamlet» με τη μεσολάβηση της Ομάδας μας.

Το πασχαλινό παζάρι του 2014 γίνεται στο χώρο του αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου «Εμπρός» στου Ψυρρή και το χριστουγεννιάτικο στο χώρο του Θεάτρου «Χυτήριο» στο Γκάζι. Καθιερώνουμε λαχειοφόρο αγορά και συνεργαζόμαστε για πρώτη φορά με κλόουν και με την ομάδα αφήγησης λαϊκών παραμυθιών «Οι Υφάντρες των Παραμυθιών» για την ψυχαγωγία των μικρών παιδιών στο παζάρι.

Από το Σεπτέμβριο του 2015 –έχοντας πάντα ως προτεραιότητα την αλληλεγγύη στις φυλακές- το Xeblogarisma αποφασίζει να συμμετέχει στην υποστήριξη των προσφύγων. Ξεκινώντας από τις 19/9/2015, με διανομή ειδών πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες που διαμένουν στην Πλατεία Βικτωρίας. Αποφασίζεται και πραγματοποιείται μία σειρά από αγορές και μεταφορές ειδών για τους πρόσφυγες, σε χώρους όπως η Νοταρά 26, ο Ελαιώνας και το Στέγαστρο στο Γαλάτσι (για το Παλαί Γαλατσίου). 

Τον Απρίλιο του 2016 παραδίδονται στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας τα έπιπλα για το ελεύθερο επισκεπτήριο των γονιών με τα παιδιά τους. Υλοποιείται έτσι το δικαίωμα των μητέρων-κρατούμενων να δέχονται σε ελεύθερο χώρο το επισκεπτήριο των παιδιών τους, αλλά και των παιδιών που ζουν στη φυλακή με τις μητέρες τους να δέχονται τους συγγενείς τους σε χώρο που να εμπνέει ηρεμία και θαλπωρή. Η Ομάδα μας έχει τη χαρά να συμβάλλει σ’ αυτό...

Τα τελευταία δύο χρόνια τα παζάρια της Ομάδας γίνονται στο Κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στο Θησείο.

Σήμερα, το πλαίσιο στήριξης καλύπτει  περίπου 150 άπορες φυλακισμένες και 10 παιδιά έως 3 ετών με τις μητέρες τους. Η προσπάθεια παραμένει συλλογική και η Ομάδα αλληλέγγυα, παρά την κρίση που μαστίζει όλους μας. Παραμένει χαρούμενη που μπορεί να σπάει το άβατο των φυλακών αλλά και να ανακουφίζει, όσο μπορεί, τους πρόσφυγες και άλλους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους.

Συνεχίζουμε να στηρίζουμε τα παιδιά, τις μητέρες και τις άπορες κρατούμενες των φυλακών Ελαιώνα Θήβας, σαν πράξη αλληλεγγύης και σαν δράση που καταδεικνύει την ανημπόρια του σωφρονιστικού συστήματος. Φυτεύοντας ένα σπόρο στις συνειδήσεις των ανθρώπων γύρω μας για το τί μπορεί να κάνει μια ομάδα -ακόμα και μια μικρή παρέα- ελεύθερων πολιτών.

Δελτίο Ταυτότητος

Οι εθελοντές του ΞΕBLOGΑΡΙΣΜΑΤΟΣ

·         διοργανώνουν (ή συμμετέχουν σε) παζάρια και άλλες εκδηλώσεις για την οικονομική στήριξη και κάλυψη καθημερινών αναγκών των παιδιών και των άπορων φυλακισμένων,

·         οργανώνουν τακτικά αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης,

·         υλοποιούν έργα για την καλυτέρευση της ζωής στις φυλακές, όπως ο εξοπλισμός της αίθουσας εκδηλώσεων το 2011, ο εμπλουτισμός της παιδικής χαράς στον προαύλιο χώρο το 2012 και η επίπλωση του παιδικού επισκεπτηρίου το 2016,

·         οργανώνουν εθελοντικές δράσεις μέσα στις φυλακές, όπως θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, καλύπτοντας τα οδοιπορικά των καλλιτεχνών

·         φροντίζουν για την οργάνωση δημιουργικής απασχόλησης μέσα στη φυλακή, όπως η ζωγραφική, το θέατρο, κλπ., καλύπτοντας τα έξοδα μεταφοράς και υλικών,

·         συμμετέχουν οικονομικά σε αποφυλακίσεις,

·         στηρίζουν το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Ελαιώνα,

·         συμβάλλουν στη στήριξη προσφύγων και άλλων δοκιμαζόμενων συνανθρώπων μας,

·         ευαισθητοποιούν τον κόσμο από το blog τους.


Γιατί ασχολείστε;

«Kάνανε παρανομίες και τους αξίζει να είναι μέσα. Γιατί ασχολείστε;»

Ασχολούμαστε γιατί πιστεύουμε πως όλοι αξίζουν μια δεύτερη και τρίτη ευκαιρία στη ζωή. Ασχολούμαστε γιατί τα παιδιά δεν έφταιξαν σε τίποτα, για να περνάνε τα πιο τρυφερά τους χρόνια πίσω από τα κάγκελα. Ασχολούμαστε γιατί είναι άδικοαηθέστατοι άνθρωποι, που λεηλάτησαν οικονομικά και ηθικά αυτή τη χώρα, να κυκλοφορούν ανενόχλητοι, ενώ φυλακίζονται μαμάδες με μωρά λόγω εξοντωτικών προστίμων που αδυνατούν να πληρώσουν, κάποιες φορές μόνο για την παράνομη είσοδό τους στη χώρα. Ασχολούμαστε γιατί σε όποιον διαπράττει αδίκημα επιβάλλεται ποινή στέρησης της ελευθερίας του –όχι της αξιοπρέπειας ή των υπόλοιπων δικαιωμάτων του. Κι όσο περισσότερο προστατεύεται η ανθρώπινη αξία στη διάρκεια του εγκλεισμού, τόσο ευκολότερη είναι η επάνοδος στην κοινωνία. Ασχολούμαστε γιατί σκοπός της ποινής δεν είναι η αποξένωση του ατόμου από την κοινωνία και η καταστροφή του, αλλά ο σωφρονισμός και η επανένταξή του σ’ αυτήν, όταν εκτίσει την ποινή του. Ασχολούμαστε γιατί ως κίνημα πόλης πιστεύουμε στην έμπρακτη αλληλεγγύη ως μόνη απάντηση στους γκρίζους καιρούς της απομόνωσης και της απελπισίας...


Διεύθυνση φυλακής

Για όσους επιθυμούν να στείλουν ταχυδρομικά τις προσφορές τους στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας.
Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελαιώνα Θήβας
32200 Ελαιώνας Θήβας
Υπόψη Κοινωνικής Υπηρεσίας

Tί μπορώ να προσφέρω;

ü  Τηλεκάρτες

ü  Είδη ατομικής υγιεινής για τις κρατούμενες (χαρτιά υγείας, σερβιέτες, αφρόλουτρα, σαπούνια, σαμπουάν, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες)

ü  Άνετα ρούχα (όπως φόρμες, πυτζάμες, τζην, μάλλινα, εσώρουχα σε άριστη κατάσταση)

ü  Παντόφλες και αθλητικά παπούτσια

ü  Είδη καθαριότητας (υγρό για τα πιάτα/τζάμια/γενικής καθαριότητας,  σκόνη πλυσίματος ρούχων, χλωρίνη)

ü  Είδη ιματισμού (πετσέτες, κουβέρτες, σεντόνια, μαξιλαροθήκες)

ü  Είδη κουζίνας (πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπήρουνα, κατσαρόλες, τηγάνια, ταψιά)

ü  Γραφική ύλη (χαρτί Α4, τετράδια, μπλοκ, στυλό, μολύβια, διορθωτικό υγρό, φάκελλοι, κόλλες, ντοσιέ)

ü  Παιδικές πάνες Νο 4, 5, 6

ü  Είδη βρεφικής περιποίησης (όπως σαπούνια, σαμπουάν, κρέμες, λαδάκια, κλπ.)

ü  Ρούχα και παπούτσια για παιδιά έως 3,5 χρόνων (άριστη κατάσταση)

ü  Μωρομάντηλα

ü  Θερμός, βραστήρες, μπιμπερό, αποστειρωτήρες

ü  Παιδικά παιχνίδια, επιτραπέζια, μπάλλες

ü  Τσιγάρα

ü  Ηλεκτρικά σώματα λαδιού

ü  Υπολογιστές, τηλεοράσεις, DVD’s.



Writings on the Wall…


'Ελα από δώ...
Εδώ, που δεν υπάρχουν εξώστες στον ήλιο.
Εδώ, που φτάνει η μυρωδιά της ζωής απέξω -αχνά-

και μας σπάει τα ρουθούνια
Εδώ, που μικρά-αναμάρτητα παιδάκια, κίτρινα αμπελόφυλλα,
έχουν μαγκωθεί στο μαυρισμένο νυχάκι της νύχτας,
Εδώ, που η ελπίδα του αύριο, φλούδα ζαρωμένου 
μανταρινιού, κολυμπά σε λασπόνερα,

Εδώ, που ψυχούλες-νήπια, ξεφυλλίζουν μες τα κελιά 
όνειρα...

Γωγώ Παπαργυρίου, κρατούμενη


Μόνο την τελευταία φορά μπορέσαμε να δούμε τα παιδάκια μαζί με τις μητέρες τους. Δεν θα ξεχάσω το βλέμμα ενός αγοριού 1,5-2 ετών. Με κοιτούσε και ένιωσα ότι στο πρόσωπό μου αναζητούσε τον πατέρα του. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια το πώς ένιωσα εκείνη τη στιγμή. Πάγωσα, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω. Η λέξη «συγκίνηση» δε φτάνει. 

Αποστόλης, εθελοντής (7η εκστρατεία)


Σαν έτρεξα στους διαδρόμους της φυλακής σήμερα, είδα από κλειδωμένες ψυχούλες να ξεφεύγει η χαρά. Μύρισα γύρω μου τόση Αγάπη, αγάπη φορεμένη κατάσαρκα σαν τη φανέλα της μάνας. Είδα πανό ευγνωμοσύνης να το κρατούν αδύναμα χεράκια. Είδα χείλη να φιλούν στο στόμα τον ήλιο. Τι έγινε; ρώτησα. Μοσχοβολάει Παράδεισος ή κάνω λάθος; 

Βγαίνω στη ζητιανιά της Αγάπης, χωρίς ντροπή. Μη με αναγκάζεις να σηκώσω το ρούχο μου και να σου μοστράρω τις πληγές μου. Δεν θα το κάνω. Εδώ που η ελπίδα του αύριο κολυμπά σε λασπόνερα, ψυχούλες-νήπια μες τα κελιά. Μπορείς να σταματήσεις την αιμορραγία της σιωπής. Ελα, μπορείς. 

(απόσπασμα από γράμμα κρατούμενης στο Xeblogarisma)

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

"Μια ιστορία για μήλα…"



«Λέει ο Ντουρίτο πως η ζωή είναι ένα μήλο.
Και λέει πως υπάρχουν αυτοί που το τρώνε άγουρο,
αυτοί που το τρώνε σάπιο και αυτοί που το τρώνε ώριμο.
Υπάρχουν μερικοί, πολύ λίγοι, που μπορούν να διαλέξουν πώς θα φάνε το μήλο:
αν θα το φάνε σαν ένα όμορφο γινωμένο φρούτο,
αν θα το φάνε πουρέ, σαν γλυκό, σαν χυμό, σαν μπισκότο
ή όπως αλλιώς ορίζει η γαστρονομία.
Λέει ο Ντουρίτο ότι οι ιθαγενείς λαοί υποχρεούνται να φάνε το μήλο σάπιο,
τους νέους τους βάζουν να το χωνέψουν άγουρο,
στα παιδιά προσφέρουν ένα μήλο δηλητηριασμένο με το σκουλήκι της ψευτιάς,
στις γυναίκες λένε πως θα τους δώσουν ένα μήλο
και τους δίνουν μονάχα μισό πορτοκάλι.
Λέει ο Ντουρίτο ότι η ζωή είναι ένα μήλο.
Και λέει επίσης ότι όταν ένας ζαπατίστας βρεθεί μπροστά σε ένα μήλο,
το βγάζει στο φως την ώρα της αυγής
και με μια μαχαιριά χωρίζει το μήλο στη μέση.
Ο ζαπατίστας δεν προσπαθεί να φάει το μήλο,
ούτε καν παρατηρεί αν είναι ώριμο, σάπιο ή άγουρο.
Από την ανοιχτή καρδιά του μήλου, ο ζαπατίστας παίρνει με πολλή προσοχή
τα σπόρια, πάει και οργώνει ένα κομμάτι γης και τα φυτεύει.
Κι έπειτα, ποτίζει το μικρό βλαστάρι
με δάκρυα και αίμα, και αγρυπνάει για να μεγαλώσει.
Λέει ο Ντουρίτο ότι ο ζαπατίστας δεν θα δει καν τη μηλιά ν’ανθίζει
κι ακόμα περισσότερο δεν θα δει τα φρούτα που θα κάνει.
Ο ζαπατίστας φύτεψε τη μηλιά για να μπορεί ο καθένας,
μια μέρα που εκείνος δεν θα υπάρχει, να κόψει ένα ώριμο μήλο
και να είναι ελεύθερος ν’ αποφασίσει αν θα το φάει σαν φρούτο,
αν θα το φάει πουρέ, σαν γλυκό, σαν χυμό, σαν μπισκότο.........».


Και η στυφή γεύση στο στόμα μας….

Για το αν, πώς, ποιοι, και για πόσο ακόμα θα τρώμε το μήλο μας (κυριολεκτικά και μεταφορικά) νομίζω ότι δεν ωφελεί να αναφερθώ∙ το βιώνουμε.
Ούτε για το κατά πόσο έχουμε περιθώριο επιλογής, ούτε για το ότι η όποια επιλογή μας συνδέεται αποκλειστικά με οικονομικά κίνητρα∙ κι αυτό το ξέρουμε πολύ καλά.

Με αφορμή όμως τη διάδοση των μεταλλαγμένων, την ανεπανόρθωτη μόλυνση νερού και εδάφους, το παραεμπόριο των «βιολογικών» και κυρίως το νομοσχέδιο που έρχεται και στην Ελλάδα τον Απρίλιο να ενσωματώσει τον Codex Alimentarius (Κώδικας Διατροφής) – ένα πραγματικά εφιαλτικό σενάριο- μπορούμε και πρέπει να δούμε την παραγωγή, τη διακίνηση και την πρόσληψη της τροφής ως πράξεις καθαρά πολιτικές.

Στο πλαίσιο αυτό, ξεπερνώντας τον σκόπελο του «υγιεινισμού», γίνονται ήδη μεμονωμένες -και γραφικές ίσως για κάποιους κινήσεις-, τις οποίες αξίζει νομίζω να γνωρίσουμε από κοντά, να δούμε αν και κατά πόσο μπορούμε και θέλουμε να συμμετάσχουμε, να τις διευρύνουμε, να τις φέρουμε στον τόπο μας, στη γειτονιά μας, να τις κάνουμε καθημερινότητά μας.


Και σε πολύ λίγο χρόνο, σα μικρά παιδιά, θα δούμε τη χαρά του να φυτεύουμε κάτι και να ανθίζει και να καρπίζει. Θα γνωρίσουμε τη χαρά του να αγοράζεις το φρούτο, το λαχανικό, το μέλι από τον παραγωγό χωρίς μεσάζοντες. Θα ανακαλύψουμε ότι δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε τόσο συχνά στο σούπερ-μάρκετ και ότι μπορούμε να μειώσουμε αισθητά τις συσκευασίες και τα σκουπίδια μας. Θα αναπτύξουμε τη χαμένη μας κοινωνικότητα, θα αξιοποιήσουμε τον χρόνο μας, θα ξαναμάθουμε να μοιραζόμαστε! Η επαφή με τα γη και τα αγαθά της μας δείχνει το δρόμο. Αρκεί να θέλουμε να πάρουμε το μήλο στα χέρια μας…

Related image
(Μάρτης 2011)

«Γλυκό πουλί της νιότης»

... Μια "θεατρική" συνταγή μου, από το 2009..!


«Γλυκό πουλί της νιότης»

Απευθύνεται σε αρχάριους ή και πολύ προχωρημένους, 
έχει πολλές παραλλαγές  και μεγάλα ποσοστά επιτυχίας (λόγω της νιότης)!

Γενικά, θα χρειαστούμε:
1 μεγάλο πουλί (της αρεσκείας μας)
1 ποτήρι Τenessee
½ κούπα μέλι ανθέων
1 ματσάκι φρέσκα όνειρα
2-3 φαντασιώσεις
5-6 σκελίδες επιθυμίες (βιολογικές)
1 τρίμμα διαψεύσεις

Ξεπαγώνουμε το πουλί (αν δε βρούμε φρέσκο και πάρουμε κατεψυγμένο) 
και το φέρνουμε στους 18-20 βαθμούς, να πιάνεται. 
Σε βαθύ γυάλινο μπωλ ανακατεύουμε  το Τenessee με το ανθόμελο. 
Αλείφουμε  τις φαντασιώσεις και βυθίζουμε το πουλί στο μίγμα. 
Καλύπτουμε με σελοφάν και το αφήνουμε μέχρι την επομένη στο ψυγείο.
Βάζουμε το πουλί στη γάστρα και  μπήγουμε τις επιθυμίες σε διάφορα σημεία του. Ψιλοκόβουμε από πάνω τα όνειρα. 
Ρίχνουμε μια μικρή πρέζα διαψεύσεις (με προσοχή, για να μην πικρίσει). 
Σκεπάζουμε τη γάστρα και σιγο-σιγο-ψήνουμε. 
Προς το τέλος, ανοίγουμε για να ροδοκοκκινίσει!

Συνοδεύουμε με ό,τι , ό,τι, ό,τι μας αρέσει. 
Αν βγει από πολύ έως ανέλπιστα γλυκό, προτιμούμε έναν ξηρό επιτραπέζιο (οίνο).

Καλή όρεξη!!!

"Καυτερή σάλτσα καθημερινής μαυρίλας"

         Μια συνταγή μου "τρολ", από το 2009! Έχει πικρίσει κι άλλο..  
                                  

                                                   Από την cucinegra@yahoo.gr

Καυτερή σάλτσα καθημερινής  μαυρίλας

Υλικά που θα χρειαστούμε:


  • Ειδήσεις από 2-3 κανάλια τουλάχιστον (προτιμούμε αυτές με τα περισσότερα παράθυρα, τις «πολυφωνικές»)
  • Διαφημίσεις (τις χαζεύουμε για χαλάρωση, ήδη από παιδιά)
  • Οικονομική στενότητα (αυτή που πλήττει τις τράπεζες κι έρχεται όπου να ‘ναι καταπάνω μας)
  • Προβληματάκια υγείας (αν βρούμε αυτά που επιδεινώνονται από το κάπνισμα και την καθιστική ζωή. Αλλιώς απευθυνόμαστε στο  δημόσιο σύστημα υγείας)
  • Λίγες γνώσεις ιστορίας-πολιτικής- γεωγραφίας (τις βρίσκουμε πάντα στα σχολικά βιβλία)
  • Θραύσματα ποίησης – λογοτεχνίας (ακόμη και στα ημερολόγια τοίχου…)

Προετοιμασία – εκτέλεση:

Με το που γυρνάμε από τη δουλειά – αν υπάρχει- κλεινόμαστε στο καινούργιο μας διαμέρισμα (για να κάνουμε και απόσβεση του δανείου). Βουλιάζουμε στον καναπέ μας  κι αράζουμε στην τηλεόραση (μέχρι να γίνουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα). Αλλάζουμε κανάλια μέχρι να κουρκουτιάσουμε και να μας ενοχλούν περισσότερο οι φωνές των συνοίκων μας απ’ όσο των τύπων στα παράθυρα. Μπαίνουμε στη θέση όλων των θυμάτων. Βιώνουμε τον πόνο ή τη βλακεία του καθενός. Διακόπτουμε μόνο αν χρειαστεί να σιχτιρίσουμε. Τέλος, αποφεύγουμε τη χαλάρωση, τα χαμόγελα και τις λοιπές τυπικότητες με την οικογένεια και πέφτουμε για ύπνο με βαριά καρδιά και πρησμένο συκώτι.

Tip:
Με μάτι που γυαλίζει κι αποκρυσταλλωμένη κρίση, σερβίρουμε την επομένη στο γραφείο.